Vectoren zijn organismen die pathogenen tussen mensen of van dieren op mensen kunnen overbrengen. Veel van deze vectoren zijn bloedzuigende geleedpotigen, die ziekteverwekkende micro-organismen opnemen tijdens een bloedmaaltijd van een geïnfecteerde gastheer (mens of dier) en deze later overbrengen naar een nieuwe gastheer, nadat de ziekteverwekker zich heeft vermeerderd. Zodra een vector besmettelijk wordt, is hij vaak in staat om de ziekteverwekker voor de rest van zijn leven over te dragen tijdens elke volgende beet/bloedmaaltijd.

Illustratie van de overdracht van pathogenen via vectoren

Illustratie van de overdracht van pathogenen via vectoren: Een vector brengt pathogenen over van een besmettingsbron of reservoir naar een gastheer. Er zijn verschillende soorten reservoirs. Zo kan een vector pathogenen overdragen tussen mensen, bijvoorbeeld bij malaria, waarbij de malariamug (Anopheles spp.) de parasiet (Plasmodium falciparum) van een besmet persoon naar een andere persoon overbrengt tijdens een bloedmaaltijd. Daarnaast is de overdracht tussen mens en dier ook belangrijk. Hierbij maken we onderscheid tussen ziektes die worden overgedragen van reservoirs van gedomesticeerde dieren (bijvoorbeeld Q koorts) en wilde dieren (bijvoorbeeld de ziekte van Lyme). Hoewel vectoren theoretisch veel verschillende diersoorten kunnen omvatten, zijn het in de praktijk vooral geleedpotigen (arthropoden) zoals muggen, teken, vlooien en vliegen die de meeste besmettingen veroorzaken. Aangepast van Weaver et al. 2018.

  • Parlementaire vragen

  • 2820/1-7 Kamer - Wetsontwerp betreffende de verbetering van de binnenluchtkwaliteit in gesloten plaatsen die publiek toegankelijk zijn

  • 872 Kamer - Kwaliteit van de werkomgeving in het politiekantoor te Montigny-sur-Sambre

  • Kamer – Actualiteitsdebat op 8 mei 2020 over de coronaviruscrisis - Het toezicht op de naleving van de maatregelen door de bedrijven

  • Kamer – Actualiteitsdebat op 8 mei 2020 over de coronaviruscrisis - Parlementaire vragen over de generieke gids tegen de verspreiding van COVID-19 op het werk

  • Kamer – Actualiteitsdebat op 8 mei 2020 over de coronaviruscrisis - De categorisering van COVID-19 in de lijst van biologische agentia

  • Kamer – actualiteitsdebat op 8 april 2020 over de coronaviruscrisis en de impact op de werkgelegenheid

  • 22885, 22905, 23792 Kamer - Longziekten bij schoonmaakpersoneel

  • 20579 en 20580 Kamer - Het abnormaal hoge aantal zieken bij Clarebout Potatoes

  • Richtlijn biologische agentia en welzijn op het werk in centra met opvang van wilde dieren (FOD Werkgelegenheid – België – 2025)

    De opvang van wilde dieren brengt specifieke uitdagingen met zich mee voor het welzijn en de veiligheid van werknemers. Bij contact met vogels of andere dieren kan blootstelling aan biologische agentia optreden, waaronder zorgwekkende zoönosen zoals het vogelgriepvirus. Om werknemers te beschermen en risico’s te beheersen stelt de FOD Werkgelegenheid deze richtlijn ter beschikking.

    De richtlijn biedt een duidelijk kader voor risicoanalyse en preventiemaatregelen bij blootstelling aan biologische agentia. Ze geeft praktische handvatten voor opvangcentra, met aandacht voor intake en triage, technische voorzieningen en organisatorische maatregelen en persoonlijke beschermingsmaatregelen.

    Met deze richtlijn ondersteunt de FOD Werkgelegenheid opvangcentra en andere betrokkenen bij het uitwerken van een veilig en doeltreffend welzijnsbeleid. Dit gebeurt steeds in lijn met de bevoegdheden van de toezichthoudende inspectiediensten, die de autonomie behouden om concrete situaties te beoordelen en waar nodig in te grijpen. Het doel is een veilige werkomgeving waarin risico’s systematisch worden voorkomen of tot een zo laag mogelijk niveau worden teruggebracht.

    Download de Richtlijn biologische agentia en welzijn op het werk in centra met opvang van wilde dieren (PDF, 611 KB).