Risico-evaluatie is de eindstap van de risicoanalyse en volgt op de risicobepaling, waarbij de grootte van het risico wordt vastgesteld. Risicobepaling en risico-evaluatie zijn dus twee verschillende stappen in de risicoanalyse. Risicobepaling is het bepalen van het de grootte van het risico, terwijl risico-evaluatie bepaalt of een gegeven risico aanvaardbaar, voldoende klein/voldoende beheerst is of net niet en welke acties er wanneer moeten ondernomen worden. Met het oog op de keuze van de preventiemaatregelen is dit een noodzakelijke stap voordat eventueel verdere risicobeheersing wordt uitgevoerd.
Concreet gaat het bij de risico-evaluatie over het beantwoorden van de vraag: is een gegeven risico aanvaardbaar of niet. Zo niet, welke maatregelen moeten er dan genomen worden om het risico naar een aanvaardbaar niveau te krijgen? Een beslissing of een risico al dan niet aanvaardbaar is, komt voort uit de vergelijking van de verkregen risicowaarde met aanvaardbaarheidscriteria gebaseerd op:
- wettelijke vereisten, principes van de hiërarchie van preventie (STOP-principe), normen, praktijkrichtlijnen, aanbevelingen, op bewijs gebaseerde informatie over risico's, enzovoort;
- technische beperkingen binnen de onderneming om de maatregelen te nemen en de inspanningen die daarmee gepaard gaan;
- adviezen van werknemers en Comité voor Preventie en Bescherming op het Werk (CPBW) , aangezien zij moeten worden geraadpleegd bij de opstelling, uitwerking, uitvoering en evaluatie van het dynamisch risicobeheersingssysteem en bij de opstelling van het globaal preventieplan.
Dit leidt uiteindelijk tot het selecteren van acties (preventiemaatregelen) die moeten worden geïmplementeerd om de risico’s te verlagen naar een aanvaardbaar niveau en het definiëren van de tijdschaal, dit wil zeggen de urgentie van de implementatie van de maatregelen.