Sinds 2015 is het gebruik van flexibele arbeidsregelingen sterk toegenomen, een evolutie die werd versneld door de pandemie en de digitalisering. In 2024 deed één op de vijf werknemers in de Europese Unie aan telewerk of beschikte hij of zij over autonomie inzake werktijden.
Over het algemeen worden flexibele arbeidsvormen in verband gebracht met een betere kwaliteit van de arbeidstijd en een betere balans tussen werk en privéleven. Toch blijven er risico’s bestaan, met name onregelmatige uurroosters, hoge werkdruk en werkgerelateerde contacten buiten de werkuren. Deze factoren hebben een uitgesproken negatieve invloed op de gezondheid en de werk-privébalans.
Als reactie hierop zijn regelgevende maatregelen, zoals de registratie van arbeidstijd en de invoering van een recht op deconnectie, toegenomen, zij het in uiteenlopende mate binnen de lidstaten van de Europese Unie.
Ondanks de verbeteringen op het vlak van de kwaliteit van de arbeidstijd tonen flexibele arbeidsregelingen aan dat de organisatie van arbeidstijd voortdurend evolueert. Dit onderstreept de noodzaak om arbeidstijd en rusttijden opnieuw te evalueren in een steeds verder gedigitaliseerde arbeidswereld.
Lees het volledige rapport in het Engels op de website van Eurofound: Werken wanneer en wanneer dan ook: De kwaliteit van werktijd in de EU.